آن را که نیست قسمت از روزی خداییدایم گرسنه چشم است چون کاسه گدایی

از لاغری نکاهد، از فربهی نبالدآن را که همچو خورشید ذاتی است روشنایی

نفس خسیس دایم کار خسیس جویدپیوسته زنده باشد آتش به ژاژخایی

جان هواپرستان در فکر عاقبت نیستگرد هدف نگردد تیری که شد هوایی

از یک فسرده گردد صد زنده دل فسردهاز مایه شیر جاری واماند از روایی

حسن تمام با خود عین الکمال دارددر آبله است پنهان حسن برهنه پایی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب شکستگی را بر خویش بسته ای توورنه شکستگان را کم نیست مومیایی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов