تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را

راندن نکند خیرگی از طبع مگس دوراندیشه ز خواری نبود مرد دون را

از پیشروان دل نگرانی نتوان بردپیوسته بود چشم ز پی راهنمون را

نگذاشت ز سر، سرکشی آن زلف ز آهمحرفی است که در مار اثرهاست فسون را

عقل است که موقوف به کسب است کمالشحاجت به معلم نبود مشق جنون را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب مکن از بخت طمع برگ فراغتکز باده نصیبی نبود جام نگون را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине