باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت
Что такое газель?
Газель: лирическое стихотворение из бейтов (двустиший) на одну рифму. Последний бейт — макта: в нём поэт называет свой тахаллус.
باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت
از لب خاموش من مهر خموشی برنداشتباده تلخی که نقش از کاسه منصور ریخت
مشت خاک ما چه باشد پیش شوخی های حسن؟این همان برق است کز یک نوشخندش طور ریخت
گفتگوی عشق با اهل خرد حیف است حیفاین جواهر سرمه را نتوان به چشم کور ریخت
هر سخن گوشی و هر می ساغری دارد جداشربت سیمرغ نتوان در گلوی مور ریخت
از دل خم جلوه گر شد در لباس آفتابهر فروزان اختری کز طارم انگور ریخت
من که سنگ خاره عاجز بود در دستم چو مومدیدن آن سنگدل از پنجه من زور ریخت
خرمنی در دامن صحرای محشر سبز کردهر که مشت دانه ای در رهگذار مور ریخت
غنچه هشیارست و بلبل مست، گویا از حجابجام خود را در گریبان غنچه مستور ریخت
Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. برنیارد هیچ کس صائب سر از نیرنگ حسنخون نزدیکان ز شوق یک نگاه دور ریخت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/saib-qezel-930
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Rəxtin al geyimiş bağçaya gedir,Başına götürmüş buta bağları,
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
Hər səhər, hər axşam kəsib yolumuHər səhər, hər axşam kəsib yolumu,Deyirsən, sevirəm, könül ver mənə,
Mən səni gördümƏzəldən bağçasız bir bahar idim,Dünyaya sığmayan intizar idim,