اوقات او صرف شعر میشود و در هر روز قریب به هزاربیت میگوید و بر خود لازم کرده که جمع کتب نظم را جواب گوید از جمله شاهنامه که فردوسی به سی سال گفته او به سی روز گفته بود و در شعر او ردیف و قافیه غلط بسیار است و به غیر از تخلص در شعر او نازکی نیست و در شعر او چیزهاست غیر از معنی، چنانکه از این چند بیت که در شاهنامه خود در صفت جنگ گفته معلوم میتوان کرد :

در پای سر و گریه بسیار کرده ام
گرفتند تیر و کمان مردمان

فتادند در یکدگر چون ددان
گرازان دویدند مانند تیر

همه زخم خورده گرازان چو شیر
همه پردلان لرزه زن همچو بید

که ناگه یکی شیر پر دل رسید
ابر میمنه تاخت مانند پیل

بدستش یکی نیزه مانند بیل!
چو چشمه ز چشمش روان جوی آو

بدستش یکی گُرزه چون شاخ گاو
کلاه زره بر سرش چون سبد

سرش هم چو سیبی درون سبد
چوانبان یکی ترکش نام دارد

درونش پر از تیر چون تیر مار
سمندش چو پیلی بمیدان جنگ

بر او گشته خرطوم دم پلنگ
قطاس سمندش چو ریشش دراز

بگردان ورا بسته دندان گراز
اتاقه بفرقش چو دم رباه

بدین خوبی اگر کسی گوید فلان شعر تو خوب نیست میگوید که « میخواهی که من از شعر خود بدرکنم تا تو بنام خود کنی!؟»

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Töhfeyi-Sami, bölmə 564

مردی عاشق پیشه لوند بود . اما عاشقی او بصورت خوب نبود بلکه هر که حاکم و بزرگ بود او عاشقش می شد چنانکه در قندهار عاشق بابر پادشاه شده بود و پادشاه مذکور در سن پنجاه سالگی بود و گویند با وجود پیری بسیار بد قیافت بوده و مولانای مذکور را بدین واسطه ایذای بلیغ کرده بود و با وجود آن متنبه نشده بود، چنانکه به هرات آمد عاشق درمش خان شد و بعد از آن هرکس که حاکم بود او عاشق او بود، در جواب غزل فغانی بمطلع :از کوی تو چون باد برآشفتم و رفتم

1 мин
Töhfeyi-Sami, bölmə 565

بتاجدوزی اوقات میگذراند و در هزل اشعار بسیار دارد که لایق سیاق این کتاب نیست و فی الواقع در آن باب معنی های خوب دارد و سحر کرده اما در این اوقات تایب شده و شعر معقول میخواهد بگوید اما نا معقول میگوید این مطلع از اوست :جانا غم تو مایه عیش نهان ماست

1 мин
Töhfeyi-Sami, bölmə 566

مردی حریص و زرپرست بود در مدت سی سال زر جمع کردو آخر در نود سالگی بمرد و زر از او باقی ماند این مطلع از اوست :

1 мин
Töhfeyi-Sami, bölmə 567

از ولایت ورجرد همدانست مرد فقیر گوشه نشین خوش طبع است این مطلع از اوست :به طبیب من که گوید مرض نهانیم را

1 мин

Стихи других поэтов