Канз аль-хакайик, глава 2
Что такое маснави?
Маснави: длинная поэма, где каждый бейт рифмуется внутри себя; обычно эпос или повесть.
چه فرقست ای پسر از جسم تا جانچنان دان فرق از اسلام و ایمان
بدان کاسلام باشد حکم ظاهربود ایمان نصیب جان طاهر
تو شرح صدر از اسلام میدانکه مکتوب است اندر قلب ایمان
مسلمانی به دنیا سود داردبود ز دهر هرکه او بهبود دارد
مسلمانی همین قول زبانستچو گفتی، خون و مالت در امانست
ولی در آخرت ایمانست در کاربرو مؤمن شو ای مسلِم دگر بار
اگر با تو کسی بد کرد، بد کردتو عفوش کن که او بر جان خود کرد
چو همسایه ز تو ایمن شد ای یارشدی مسلم همین معنی نگه دار
درِ اسلام باشد سوی دنیادر ایمان بود در کوی عقبی
ورای هر دوان راهی است برتربکوش آنجای رس، زین هر دو بگذر
به علم ار بگذری از اسلام و ایمانیقین اندر رسی در مُلک ایقان
یقین گردد تو را سرّ خدایینجویی بعد از این، از وی جدایی
اگر امروز بشناسی یقینییقین میدان که فردا هم ببینی
کسی کاینجا نیست از معرفت بارنبیند اندر آنجا هیچ دیدار
ز تن بگذر، برو در عالم جانکه حالی جان رسد آنجا به جانان
تنت آنجا به کلی فقد گرددبهشت نسیه حالی نقد گردد
بهشتی نه که میجویند هر کسبهشتی کاندرو حق باشد و بس
بهشت عامیان پر نان و آبستبه صورت آدمی لیکن دواب است
که جان آدمی زنده به علم استکدامین علم انکش بار حلم است
مسلمانی که این ایمان نداردتنی دارد ولیکن جان ندارد
کسی کز چشم دل گشته است اعمیوی از اموات میدان نی ز احیا
حیات عاریت را نیست مقدارحیات اصلی از مردی به دست آر
مرا زین کشف سرّ این بود مقصودکه بنمایم مقام پاک محمود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sebusteri-kenzul-heqayiq-2
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
به صورت آدمی کرده است نقاشاگر مردی به معنی آدمی باش
Канз аль-хакайик, глава 22سوالی چند کردم از حکیمیسوالی نیک هست از علم نیمی
Канз аль-хакайик, глава 23چو دنیا مومنان را هست زندانمشو ساکن درین زندان چو رندان
Канз аль-хакайик, глава 24اگر تو خوی خوش داری به هر کاراز آن خویت بهشت آید پدیدار
Стихи других поэтов
Dəryə kənarında balıq tutarkən,Göründü gözümə maya qaşların,
İrvanən və şərurəBir qulaq ver mənə, ey sahibi-əqla və şüura,Gözün aç, seyr elə bu aləmi dəhra və dühura,
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
BəriEy ağalar, oldum dərdə giriftarBir çeşmi-xunxarı sevəndən bəri