مدتی من ز عمر خویش مدیدصرف کردم به دانش توحید

در سفرها به مصر و شام و حجازکردم ای دوست روز و شب تک و تاز

سال و مه همچو دهر می​گشتمده ده و شهر شهر می​گشتم

گاهی از مه چراغ می​کردمگاه دود چراغ می​خوردم

علما و مشایخ این فنبسکه دیدم به هرنواحی من

جمع کردم بسی کلام غریبکردم آنگه مصنفات عجیب

از فتوحات و از فصوص حکمهیچ نگذاشتم ز بیش و ز کم

بعد از آن سعی و جد و جهد تمامدل من هم نمی​گرفت آرام

گفتم از چیست این تقلقل بازهاتفی دادم از درون آواز

کین حدیث دل است از دل جویگرد هر کوی هرزه بیش مپوی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов