قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست

من ازان یار چه گویم؟ که عجب دلداریست!شمع جانست و جهان عاشق و پروانه اوست

قصه عشق غریبست و نشاید گفتندر دو عالم همه جا قصه افسانه اوست

دو جهان مست خرابند ز جام ازلیدو جهان در دو جهان ساقی می خانه اوست

جام آن یار من از حد و نهایت بگذشتز سمک تا بسما ساغر و پیمانه اوست

ما بغیر از تو ندیدیم بعالم دگریزلف دلدار گرامیست، که در شانه اوست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. گر بپرسند ترا: عاشق فرزانه کجاست؟قاسم سوخته دل عاشق فرزانه اوست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви