بهر تأکید آیت قرآنبشنو از عقل واضح برهان

هیچ ممکن به خویش هست نشدشیب و بالا، بلند و پست نشد

دور باطل، تسلسل است محالاوست پس مبدء و بدوست مال

زانکه بر بود ذات خود موقوفنشود کس چو وصف بر موصوف

نرسد جملۀ دوم به نخستهر دو گردند منتهی به درست

ممکنیّت ز ممکنی منفکنشود بی خلاف و شبهه و شک

هرگز او واجب الوجود نشدمنبع فضل و فیض و جود نشد

واجب آنگه نمی​شود ممکنگردش ذات کی بود ممکن

زانکه قلب حقایق است محالحاش للّه ز ایزد متعال

خود گرفتم که می​بگشت صفاتمنقلب کی شود حقیقت ذات

صفت ذات هم نمی​گرددهیچ هستی عدم نمی​گردد

صفت او چو اوست پایندههم نمود است و هم نماینده

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов