شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیلرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی

آمد ز برف مانده بر طُرّه شانهٔ عاجماه است و هرگزش نیست پروای بی‌کلاهی

افسون چشم آبی در سایه‌روشنِ شببا عشوه موج می‌زد چون چشمه در سیاهی

زان چشمِ آهوانه اشکم هنوز حلقه استکی در نگاه آهوست آن حُجب و بی‌گناهی

سروم سرِ نوازش در پیش و من به حیرتکز بخت سرکشم چیست این پایه سر به راهی

رفتیم رو به کاخ آمال و آرزوهاآنجا که چرخ بوسد ایوان بارگاهی

دالانی از بهشتم بخشید و دلبخواهمآری بهشت دیدم دالان دلبخواهی

دردانه‌ام به دامن غلتید و اشکم از شوقلرزید چون ستاره کز باد صبحگاهی

آه از شب جدایی کز تاب اشک حرمانجانم به شعله می‌سوخت چون شمع در تباهی

یاقوت سرخ بودم بر قاف عشق و همتآوخ که زهر هجرم بخشید رنگ کاهی

بیداد غمزه‌اش را پشت لب و بناگوشآورده خط به مهر دیوان دادخواهی

کز لطف گاه‌گاهم طالع خجسته داردپیوسته باد یارب این لطف گاه‌گاهی

چون شهد شرم و شوقش می‌خواستم مکیدنمهر عقیق لب داد بر عصمتش گواهی

ناگه جمال توحید وانگه چراغ توفیقالواح دیده شستند اشباح اشتباهی

افسون عشق باد و انفاس عشقبازانباقی هر آنچه دیدیم افسانه بود و واهی

عکس جمال وحدت در خود به چشم من بینآیینه‌ام لطیف است ای جلوهٔ الهی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ماییم و شهریارا اقلیم عشق آریمرغان قاف دانند آیین پادشاهی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви