چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم

چه شد آن طره پیوند دل و جان که دگردل بشکسته عاشق ننوازد به نسیم

آن دل بازتر از دست کریمم یاربچون پسندی که شود تنگتر از چشم لئیم

عهد طفلی چو بیاد آرم و دامان پدربارم از دیده به دامان همه درهای یتیم

یاد بگذشته چو آن دور نمای وطن استکه شود برافق شام غریبان ترسیم

یا به آهو روشان انس وصفا ده یاربیا ز صاحبنظران بازستان ذوق سلیم

سیم و زر شد محک تجربه گوهر مردکه سیه باد بدین تجربه روی زر و سیم

دردناک است که در دام شغال افتد شیریا که محتاج فرومایه شود مرد کریم

نشود مرغ چمن همنفس زاغ و زغن“روح را صحبت ناجنس عذابیست الیم”

دولت همت سلطان قناعت خواهمتا تمنا نکنم نعمت ارباب نعیم

هم از الطاف همایون تو خواهم یاربدر بلایای تو توفیق رضا و تسلیم

نقص در معرفت ماست نگارا ور نهنیست بی مصلحتی حکم خداوند حکیم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. شهریارا به تو غم الفت دیرین داردمحترم دار به جان صحبت یاران قدیم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви