Həmdi-bihəd xudayi-sübhanə –Ki, çatıb feyzi kövnü imkanə!“Mübdii kainatü müzhirihu,

**Vəhdəhu lailahə illa huKənzi-məxfikən ol ülüvvməkanİstədi zati olmağını əyan.Qıldı məxluq xəlqi-imkani,Ta ola zahir aləmə şani.Küreyi-ərzi eylədi icad,Gəldi ondan əyanə səbü şidad.Oldu əncümlər, ey ülül-əbsar,Didəbanani-nöh kəbudi-həsar.Qəmərü tirə Zöhrə tapdı məhəl.Şəmsü Mərrixü Müştərivü ZühəlHər birin bir fələkdə qıldı müqim,Ta çata kainatə feyzi-əmim.Fələki-həştüm oldu zati-biruc,Ondadır heyətü sifati-büruc.O fələk mənbəyi-səvabitdir,Hükəmayə mədarı sabitdir.Fələki-nöhhüm ərşi-əzəmdir,Ərşdən fövqü sirri-mübhəmdir.Neçə yüz min həkimi-danişvərBilməyib ərşdən o yanə xəbər.Hükəmadən olubdu bil axir,

**“La xəlau vəl aməla” sadir,Altı gün müddətində ol danaEylədi cümlə aləmi peyda.Feyzini qıldı aləməQüdrətin zahir oldu asari.Qıldı bihərfü ləfzü sövtü nida,Ta ola cümlə masiva peyda.Kafi-kon nunə olmamış vasil,Oldu bu ərzü asiman hasil.Xəlq edib aləmi məşiyyətlə,Yoğurub xaki dəsti-qüdrətlə.Xakə öz surətin əta qıldı,Onu soltani-masiva qıldı.Ona təlim qıldı əsmanı,Bildi hər ismdən müsəmmanı.Qılmış ikən onu xəlifeyi-ərz,Cənnətin sirrin eylədi ona fərz.Ona qıldı ənis Həvvani,Qıldılar izdivaci-ruhani.Gərçi zahirdə ol bir adəm idi,Leyk batində çox müəzzəm idi.Nuri-paki-Məhəmmədü HeydərOlmuş idi o xakdə müzmər.Zahiri xakü batiniydi nur,Zərrə idi o nurə şöleyi-Tur.Əsl odur, fər Həzrəti-Adəm,Odu Musayədü Məsihadəm.Nuru ol şahi-ənbiyanın əgərOlmasaydı o xakdə müzmər,Səcdə etməzdilər güruhi-mələkƏmrinə tabe olmaz idi fələk.Görsə idi o nuru gər şeytan,Səcdə eylərdi Adəmə hər an.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов