[...] Bəndeyi-bimiqdar, Seyyidi-xaksar ərbabi-fəhm və fərasətəvə əshabi-kiyasətə ərz edir ki, bəzi mətalibi-aliyələr ki, idrakı cəmibəni-növi-bəşərə azımdır, alimiqdar olan müsənniflər bəzi kitablardaəlfazi-qəlizeyi-şədidə ilə bəyan ediblər, ətfali-dəbistanın zehni dər-kindən aciz və qasirdir. Və müşəxxəs və məlumdur ki, bizim diyarınəhli hər nə elm ki, kəsb edərlər – əyyami-tüfuliyyətdə kəsb edərlər.Fəlihaza, bu kitabi-müstətab ki, mərifətnameyi-müxtəsərdir, öz türkilisanımızda aşkar olan əlfaz və əshəl olan ibarətlər ilə səbt və rəbtolundu ki, ali olan mətalibdən tüllabi-dəbistan bəhrəmənd və feyziyabolsunlar. Çünki hicrətin 1294-cü ilinin rəbiül-əvvəl ayında ibtidaolundu – “Rəbiül-ətfal” ismi ilə müsəmma qıldım.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О мудрости