Kim ki, istər özünü sərvəri-əyyam eləsin,Dəri-meyxanəni öpsün, tələbi-cam eləsin.

Abi-Kövsərdə mənim hər nə nəsibim varsa,Döndərib rəbbim onu badeyi-gülfam eləsin.

Yar gəldi, hamı öz dərdinə məşğul oldu,Qalmadı kimsə ki, əhvalıma əncam eləsin.

Sən nə kutahsən, ey şami-visali-dilbər,Həq mənim ömrümü kəssin, sənə ənam eləsin.

Zülfü xəttin gətirir arizinə cananın,Kafər istər əcəba, kafəri islam eləsin?

Olsa nakamlığım gər o pərinin kamı,Dili-divanəmi həq dəhrdə nakam eləsin.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Seyyid ol zülfü rüxündən ki, hekayət söylər,İstəyir kim, günün ol vəch ilə axşam eləsin.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви