میرزا شفیع مرحوم را معشوقه بود در تفلیس مدتی با او در عشق بازی می‌بودند آخرالامر او را از اهل دهات بر تواد زاده دادند بعد از او هم مراسله‌جات درمیانه می‌بود از پی او نوشته است

مه نوسفرم

رفتی ز نظر دیده ز دل اشک روان کرد
رسمیست پی نوسفران آب فشان کرد

واللیل اذا یغشی هلاک عاشق شب فراقست والنهار اذا تجلی سرمایهٔ عمر روز وصال

هجران گیجه‌سین محنتنی گر گوره کافر
شک یوخدی که انکار ایلمز روز قیامت
گر زاهد خودبین بیله ذوقینی وصالنك
جنت طلبندن نه بولور غیر ندامت

وداع دوستان رسمیست قدیم و اطوار یاران خلقیست کریم پس از چه جهت آن مبدل بلاف شد و این متغیر بخلاف

ای شهرهٔ شهر از چه شدی شهر بشهری
کالبدر اذا سرت فصرت کهلال
دور از تو اگر دیده چنین خون جگر ریخت
ما تنظر قد وجهک الا بخیال

کدام خاک راه بتقبیل کرد لعل سمندت سر بچرخ برینست و کدامین سرمنزل ز نسیم طرهٔ مشکینت رشک صحرای چین

در خانهٔ زین جلوه‌کنان عربده‌جویان
هر جا که بدین شکل و شمایل بخرامی
از رشک شود چرخ برین حلقه بگوشت
ور عجز نهد ره بجبین داغ غلامی

بو مثل غلطدر که دیرلر گوزدن گیدر گوگلدن گیدر مادام که گوزده ایدیك گوزده ایدیك شمدی که گوزدن گیتدنك گوگلده‌سن

گوز آغلار کیم سنی گورمز گوگل خود سندن آیرلمز
مگر جسم لطیفنك نازنینم سربسر جاندر

هر جا که اشراقات قلبیست چه دعا چه سلام وانجا که برید محبتست چه قاصد چه پیام

صدر حرم وصل ترا راه صبا کو
یارای گذشتن نکند پیک خیالم

ترکیب وجودیم اقتضای وصال مهرگله‌در وعدم امکانیم غلبهٔ فراق قهریگله

بنی عشقنك اودینه یاندردك
چونکه گوردك یانارام یان دوردك

بازآ بازآ که بی تو دیده را نوری نیست و دل را سروری نه
چارهٔ خنده نه مجال گفتار
نه زهرهٔ نشست نه یارای رفتار
نه قدرت صبر نه قوت آه
جان در کف چشم بر راه

بازآ بازآ خورشید طلعت بنما پرده از جمال بگشا مجلس حریفان بیارا چه جای قطعن ایدیهن

دست از ترنج عجب نیست نشناختن بریدن
در تار هر کمندت صد سر بریده داری

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов