هر زمان کان قد و بالا ز نظر میگذردوه چها بر دل و بر دیدهٔ تر میگذرد

منعم ای شیخ ز نظاره مکن کز رخ دوستتو چه دانی که چه بر اهل بصر میگذرد

ای که بر من گذری محو کنی از خویشمهمچو خورشید که بر دور قمر میگذرد

تو که چندین بکشی دامن از افتادهٔ عشقدست کوتاه منت کی بکمر میگذرد

گفتهٔ واضح از آن رو همه شیرین آمدبزبانش سخن از لعل و شکر میگذرد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов