Dağlar! Sizdəki şu böyüklük, vüqarNə olur bir zaman olsaydı bəndə.Bəlkə sayılardım o gün bəxtiyar,Vicdanımı yaxan bu zəhri-xəndBəlkə çəkilərdi bir duman kimi.O zaman bu xəstə qəlbim əsəbiVə coşqun sulara məxsus ahənglə,Lazım gəlsə məşğul olardım cənglə…Əvət! Tapdalardım, döyər, əzərdimİnsanlığın məğrur, dönməz başını…Ən sonra qayğısız, bihuş gəzərdim,Nə dərdi sevərdim, nə göz yaşnı.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов