از هستی خود که یاد دارمجز سایه نماند یادگارم

ور سایه ز من بریده گرددهم نیست عجب ز روزگارم

چون یار ز من برید سایهچون سایه ز من رمید یارم

از هم‌نفسان مرا چراغی استزان هیچ نفس زدن نیارم

زان بیم که از نفس بمیرددر کام، نفس شکسته دارم

چون هم‌نفسی کنم تمنابر آینه چشم برگمارم

ترسم ز نفاق آینه همزان نتوانم که دم برآرم

خاقانی‌وار وام ایاماز کیسهٔ عمر می‌گزارم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви