جانا ز سر مهر تو گشتن نتوانم
جانا ز سر مهر تو گشتن نتوانموز راه هوای تو گذشتن نتوانم
درجان من اندیشهٔ تو آتشی افکندکانرا به دو صد طوفان کشتن نتوانم
صد رنگ بیامیزم چه سود که در تومهری که نبوده است سرشتن نتوانم
تا بودم بر قاعدهٔ مهر تو بودمتا باشم ازین قاعده گشتن نتوانم
چون نامه نویسم به تو از درد دل خویشجان تو که از ضعف نوشتن نتوانم
حال دل خاقانی اگر شرح پذیردحقا که به صد نامه نوشتن نتوانم
Eşqinin xəyalı, sevgili canan,
Başımdan çıxmayır mənim bircə an.
Xəyalın canıma bir od salıb ki,
Söndürməz, qopsa da yüz kərə tufan.
Yüz dona girirəm, neyləyim, səndə,
Eşqdən görünmür kiçik bir nişan.
Eşq ilə yaşadım mən bu vaxtadək,
Ölüncə dönmərəm əsla bu yoldan.
Dərdimi yazırkən əllərim əsdi,
Canınçün, qalmamış vücudumda can.
Xaqani dərdini şərh etmək olmaz,
Əgər yazılsa da yüz belə dastan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/xaqani-qezel-250
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение