چه کرده‌ام که مرا پایمال غم کردیچه اوفتاد که دست جفا برآوردی

به نوک خار جفا خستیم نیازردمچو برگ گل سخنی گفتمت بیازردی

مرا به نوک مژه غمزهٔ تو دعوت کردبخورد خونم و گفتا برو نه درخوردی

به حق غمزهٔ شوخ تو دررَسَم لیکنزمردی است مرا صبر نه ز نامردی

به ره چو پیش تو باز آیم و سلام کنمبه سرد پاسخ گوئی علیک و برگردی

بسوختی تر و خشک مرا به پاسخ سردکه دید هرگز سوزنده‌ای به این سردی

مرا نگوئی کاخر به جای خاقانیدگر چه خواهی کردن که کردنی کردی

Nə etmişəm ki, məni qəm tapdağı edibsən?
Nə xəta işlədim ki, cəfa kam aldı məndən?

İncimədim, qəlbimə vurdun cəfa tikanı,
Zərif gül yarpağıtək söz dedim, incidin sən.
Kirpiyinin ucuyla qəmzən çağu-dı məni,
Qanımı içdi, dedi: - Get, get, layiq deyilsən!
Çataram şux qəmzənin haqqına məndəki səbr,
Namərdlikdən deyildir, mərdliyimdəndir, bilsən.
Yolda rastlaşanda biz,salam verirəm sənə,
Acıqla cavabında "əleyk" deyib keçirsən.
Yandırdın yaş-qurumu soyuq cavabla mənim,
Kim görübdür bu qədər soyuq atəş törədən?

Demə ki, Xaqaniyə daha nə etmək olar?
Nə etməliydin, etdin, mənə əsirgəmədən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви