دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتی
دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتینه خاک تو شدم از من چه گام باز گرفتی
مرا به نیم کرشمه تمام کشتی و آنگهنظر ز کام دل من تمام باز گرفتی
سه بوسه خواستم از تو ز من دو اسبه برفتیچو وقت خون من آمد لگام باز گرفتی
مترس ماه نگیرد، گرَم نمائی یاریخبر فرستی اگرچه سلام باز گرفتی
خیال تو ز تو طیره خجل خجل به من آمدز شرم آنکه ز کویم خرام باز گرفتی
مرا خیال تو بالله که غمگسارتر از توستخیال باز مگیر ار پیام باز گرفتی
دلی است بر تو مرا وام و جان وظیفه بر آن لبوظیفه چشم چه دارم که وام باز گرفتی
شگرف عاشق خاقانیم تو نام نهادیز من چه ننگ رسیدت که نام باز گرفتی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/xaqani-qezel-358
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение