مِی‌ خور که جهان حریف‌جوی استآفاق ز سبزه تازه‌روی است

بر عیش زدند ناف عالماکنون که بهار نافه‌بوی است

از زهد کنار جوی کاین وقتوقت طرب و کنارِ جوی است

شو خوانچه کن و چمانه درخواهزان یوسف ما که گرگ‌خوی است

گرگ آشتی است روز و شب راو آن بت شب و روز جنگ‌جوی است

خاقانی گفت خاک اویمجان و سر او که راست‌گوی است

گفتی ز سگان کیست افضلگر هست هم از سگان اوی است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе