شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا

دارای دار ملکت او شاه مشرق استکانواع نعمت از در دارا رسد مرا

دریاست شاه و من چو گیا تشنهٔ امیدکز دست شاه تحفهٔ دریا رسد مرا

شروان به فر اوست شرفوان و خیروانمن شکر گوی خیر و شرف تا رسد مرا

امسال پنجم است کز آنجا بیامدمهر روز روزی نو از آنجا رسد مرا

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов