از مرگ براهیم که علامهٔ دین بوددردا که علامات کرامات نگون شد

تا تختهٔ خاک است حصارش فضلا راسر تختهٔ خاک آمد و دل خانهٔ خون شد

گویند که سلطان مهین بر در گنجه استدر گنجه کنون بین که ز بغداد فزون شد

من گنجه نبینم که براهیم در او نیستمن مکه نخواهم که ازو کعبه برون شد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов