جدلی فلسفی است خاقانیتا به فلسی نگیری احکامش

فلسفه در جدل کند پنهانوانگهی فقه برنهد نامش

مس بدعت به زر بیالایدپس فروشد به مردم خامش

دام در افکند مشعبدوارپس بپوشد به خار و خس دامش

مرغ را هم به لطف صید کنندپس ببرند سر به ناکامش

علم دین پیشت آورد وانگهکفر باشد سخن به فرجامش

کار او و تو تا گه تطهیرکار طفل است و آن حجامش

شکرش در دهان نهد و آنگهببرد پاره‌ای ز اندامش

Xaqani, filosof başlamış cədəl,
Ki, niyə sözümə qoymursan məhəl.
Edir səfsətəni cədəldə pünhan,
Ona da fiqh adı qoyur o nadan.
Çəkib adi misə qızıl suyunu,
Xam adam axtarır, yamasın onu.
Oyunbazlar kimi düzəldib tələ,
Üstünü basdırır torun çör-çöplə.
Quşu da xoş dillə salaraq dama,
Kəsərlər başını yetməmiş kama.

Sənə din elmindən bəhs açar özü,
Sonra da küfr ilə qurtarar sözü.

Onunla bir işə başlasan, gərək,
Sən uşaq olasan, o isə dəllək.

Əvvəlcə o qoyar ağzına şəkər,
Sonra bədənindən bir parça kəsər.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов