تا زلف تو بربست به رخ پیرایه
تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
ای حور جنان تو پیش من راست بگوشیر تو که داده است، که بودت دایه؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/xaqani-rubai-306
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Гульшан-и раз, глава 52
حدیث زلف جانان بس دراز استچه میپرسی از او کان جای راز است
اسم گل پیش لبش بردن خطا باشد لب اوبهتر است از گل یقین است این که گفت و گو ندارد
خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت
BənzərsənGözəl adəm, hansı pərdən gəlirsən,Mən ha bilim, sən cananə bənzərsən