خاقانی را دل تف از درد بسوختصبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت

پروانه چو شمع را دلی سوخته دیدبا سوخته‌ای موافقت کرد بسوخت

Xaqaninin qəlbi qəmlə odlandı,Səbir de bu odda alışıb yandı.Yanan görən zaman şamı pərvanə,Ona həmdəm olub, bir alovlandı.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · Хвалебные