Müşfiqə bir güllə dəydi
Müşfiqə bir güllə dəydi,ona dəyən bu güllədən,Yer alışdı, göy qovruldu,səs hönkürdü, ün ağladı.
Qaraqaşlı, qaragözlü,qara bəxtli bir şairinZəmisi, tarlası yandı,sünbülündə dən ağladı.
Bu, İsanın çarmıxıydı,Məhəmmədin daşqalağı,İnsaf itdi, mürvət öldü,iman susdu, din ağladı.
Tətik çəkən barmaqlarıTanrı niyə qurutmadı.Bəd xəbərdən göy üzündəAy tutuldu, gün ağladı.
Hansı barıt, hansı güllə,hansı silah tökdü qanı,Yoldu ağaclar saçını,bir hönkürdü, min ağladı.
Qan gölündə çimdi çıxdı,tarın bütün pərdələri,Qəlbimizdə qəmli tellər,saçımızda dən ağladı.
Nə çığırmaq, nə bağırmaq,nə çağırmaq mümkün idi,İçimizdə batan səsədağ başında çən ağladı.
Allah özü yaş axıtdıbir güllənin dəhşətinə,Şair haqqı tək qoymadı,Allah ilə tən ağladı.
2006, 9 oktyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-musfiqe-bir-gulle-deydi
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Ağlama, dözmürəm ağlamağına,Ağlama, gözünün yaşını saxla!
Mən də gedəsiyəmXəstəxanada mənə baş çəkməyə gələnlərin əksəriyyəti bir-*birindən xəbərsiz eyni cümləni təkrar edirdilər: “Dur ayağa, xəs -*
Can ağrısının cavan xəstəyə sualıİstəyirdin bir nəfəsə yüz bələni aşasan,İstəyirdin dəniz kimi qaynayasan, daşasan,
Mən onda bildimBir dünya gözəli çıxdı qarşıma,İnsan nə deməkdi, mən onda bildim.
Стихи других поэтов · О божественной любви
Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni,Bir aylığa düz, Allahı sevərsən.
Milli marşVurulur meydanda sinci-dəf,Vurulur meydanda sinci-dəf,
GörəsənSallanıb çıxanda gül xiyabandan,Od tutub alışan narı görəsən.
OlarGörməmişlər pul görəndə sevinər,Ağıl gedər, elə bil ki, məst olar.