Qənimlər, vəhşilər
Nəyin qənimi yoxdu,görəsən, bu dünyada?Varaqlanır xəyalım,nələri sallam yada.Vəhşiləşən küləklərçiçəklərin qənimi.Ovu qana bulamaqovçuların peşəsi,Qızıl güllə quşların,tüləklərin qənimi.Vəhşilər öz yeminiqopardar çəngə-çəngə,Quzuları qurd basar,ceyran yemdi pələngə.Tamah gözəlliklərin,iştah ətin qənimi,Təbiətin övladıtəbiətin qənimi.Bir gül açılan kimişaxta buynuz göstərir,Həyat “yanana atəş,donana buz” göstərir.Dedi-qodu, şər-xətatəmiz adın qənimi,Zindan, məhbəs, xəbislikistedadın qənimi.Peyğəmbərlik yolundaçarmıx var, daşqalaq var,Şairlik yollarındamin cürə badalaq var.
Hər imanın qənimibir yezitdi, şümürdü,Qənimlər cəmiyyəti,Vəhşilər təbiətiovuc-ovuc sümürdü,parça-parça gəmirdi.Yenə dözdü təbiət,Yenə dözdü cəmiyyət,Dözməsə neyləyəcək,canı daşdı, dəmirdi.Yaşayırıq dünyada,bu da bir cür taledi,bu da bir cür ömürdü.
2002, 28 aprel
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-qenimler-vehsiler
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение