Şairin
Hüseyn Arifə
Qarlı yaylaq, qızıl qaya, göy çəmənBəzəyidi, xınasıdı şairin.Qartal desə,baş endirib zirvələrMətləbini qanasıdı şairin.
Bu torpaqda hər kim açsa gözünü,Əziz bilsə ocağını, közünü,Kəlməsini, hikmətini, sözünüYada salıb anasıdı şairin.
Xan Arazdı sahilini aşması,Dəli Kürdü havalanıb coşması.Ürəklərdə bayatısı, qoşmasıSarayıdı, binasıdı şairin.
Nəfəsidi çəmənlərin tər gülü,Nəğməsidi, incə-incə dər gülü.Vətənimin hər çiçəyi, hər gülü,Dilbəridi, sonasıdı şairin.
Qəlbini duy, asan bilmə gəl qəmi,Ağır olub el möhnəti, el qəmi.Yad eyləsən Ələsgəri, Dilqəmi,Kövrək qəlbi yanasıdı şairin.
Hey dilində əzbər olub dost adı,Zərgər kimi zər seçəndi, ustadı.El atası, Səməd Vurğun ustadı,Azərbaycan anasıdı şairin.1975, 5 fevral
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zelimxan-yaqub-sairin-3
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Şair olan öz ömrünü yaşamır,Dərdin, qəmin bol ömrünü yaşayır.
DoğulduQadın ağrı çəkdi, anaya döndü,Köksündə müqəddəs dilək doğuldu.
Şeytana uzağam, Allaha yaxınMənim içərimdə od var, haray var,Gündüzlər Günəş var, gecələr Ay var.
İman gətirinQəlbinin nurudu hər odlu baxış,Gözünün yaşıdı hər yağan yağış.
Стихи других поэтов · О природе
تا بماهی و بره کردست خوان آراسته
YazQızışdırar bahar ayı yerin, göyün havasını,Dəyişdirər, tünüklədər xəlaiqin libasını.
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
DünyadaQafil dilim, bu nə yoldu tutubsan,Sərf edirsən nə kamaldı dünyada.