2. Ölüm haqqında söhbət
Vəfatı münasibətilə
– Öldürdü lap bu dərd bizi,Lap sındırdı belimizi! –Söylədin sən gözlərininGiləsini sıxa-sıxa,Göz yaşını əlindəkiBir yaylığa yığa-yığa.Mənsə daldım pəncərədənUzaqlara, elə bu dəmGözlərimin qabağındaGəlib durdu başqa dünya,Başqa varlıq, başqa aləm:Gördüm. Vətən laləzardır,Qonmuş yerə ətirli yaz...Kür qırağı... Ata yurdu...Əvvəlki tək ötür bir saz!Sən dedin ki, eşitmərikBir də onun xoş səsini,Dedin bir də duymarıq bizOnun isti nəfəsini.Mənsə durub elə bu anYerə-göyə baxan zamanOnun yoldaş,Onun qardaş,Onun insan,Onun şair nəfəsini,Şirin həyat nəğməsini,Gördüm milyon insanlarınMilyon səsli dodağında,Dənizlərin dalğasında,Ağacların yarpağında!Sən dedin ki, Səməd bir dəOlmayacaq aramızdaOlmayacaq mənim, sənin,Bizim şair sıramızda.Mənsə dedim: – Yalandır bu!Ölməz şeir! Ölməz sənət!Ölməz daim insan deyənHəyat adlı əbədiyyət!O çaxdı bir ildırım təkbizim dağlar qucağındaO qaldı bir alov kimiBabaların ocağında!Xeyr, yalnız bunlar deyil,Olmuş, yenə olacaqdır;Onun özü–sıramızdaOnun sözü–sıramızdaOlacaqdır yazan əli,Görən gözü–sıramızda!Biz onunla döyüşlərdəHələ əsər yazacağıq,Biz ölümə, fəlakətəBir son məzar qazacağıq!Əlimizdə olacaqdırƏllərinin hərarəti,Nədir ölüm? Nədir hicran!Burax, dostum bu söhbəti!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zeynal-xelil-2-olum-haqqinda-sohbet
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Yə yenə bənd oldu könlüm birin simin bərə,Lam-əlif la, ləli-nabın bənzər abi-kövsərə,
Xoş olsun ol könül, eşqə məkandırXoş olsun ol könül, eşqə məkandır,Var olsun ol fikir, eşqə həyandır.
Məhərrəmdə atanın oğluna vəsiyyətiZəncirini hazırla, oğul, durma, dayanma,Yar başını, vur sinənə, insanlığı qanma.
Pəltək adamın dilindənŞə-şə-şə şəha cəmalın kə-kə-kə kəmal olubdur,Lə-lə-lə ləbin şərabı zu-zu-zu zülal olubdur