Gəldi yar...
Həyat yoldaşım Zəkiyyəyə
Pəncərəmdə əsdi meh,Dedi: – Şair, gəldi yar!– Bəs, sən kimsən? – dedim mən.Dedi: – Onun nəfəsi,Unutdunmu məni sən?Günəş düşdü qapıma,Dedi: – Şair, gəldi yar!– Bəs, sən kimsən? – dedim mən.Dedi: – Nədir bu söhbət?Mənəm, dostum, o qızınGözündəki parıltı,Qəlbindəki hərarət.Ağacda bülbül ötdü,Dedi: – Şair, gəldi yar!– Bəs, sən kimsən? – dedim mən.Dedi: – Onun səsiyəm.Yolunu gözlədiyinO qızın nəğməsiyəm.Bağçada lalə açdı,Dedi: – Şair, gəldi yar!– Bəs, sən kimsən? – dedim mən.Dedi: – Könül verdiyinGözəlin yanağıyam.Bu evin qonağıyam!Çıxdım çölə, gördüm ki,Doğrudan da gəlib yar, –Yox, yox! Təkcə yar deyil,Evimə gəlmiş bahar!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/zeynal-xelil-geldi-yar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Könlüm cəhimi-eşq, zəbanim zəbanədir,Şe'rim odur ki, qəlbi yaxar, müriqanədir.
Qal indiBir səfərim düşdü qərib ellərəQal, Səlmi naz, gözü yaşlı qal indi
DəyməmişKənardan qəlb ilə gəzirəm səni,Dodaq gəlib gül yanağa dəyməmiş.
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməEy gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getmə,"Məhfili-üns" sənin canına qurban, getmə.