Məhəmmədhüseyn Şəhriyar: Fələk və tale
تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استطالع مگو که چشمهٔ خورشید خاور است
Qəzəl 25کنون که فتنه فرا رفت و فرصت است ای دوستبیا که نوبت انس است و الفت است ای دوست
Qəzəl 41جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کردوداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد
Qəzəl 42آمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردجانم از نو به تن آن جان جهان بازآورد
Qəzəl 43چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزدسپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد
Qəzəl 69قمار عاشقان بردی ندارد از نداران پرسکس از دور فلک دستی نبرد از بدبیاران پرس
Qəzəl 82به تیرهبختی خود کس نه دیدم و نه شنیدمز بخت تیره خدایا چه دیدم و چه کشیدم
Qəzəl 88خراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمخمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم
Qəzəl 92روی در کعبه این کاخ کبود آمدهایمچون کواکب به طواف و به درود آمدهایم
Qəzəl 110نالد به حال زار من امشب سه تار مناین مایهٔ تسلی شب های تار من
Qəzəl 111به اختیار دلی برد چشم یار از منکه دور از او ببرد گریه اختیار از من
Qəzəl 113تیرهگون شد کوکبِ بختِ همایونفالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من
Qəzəl 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Qəzəl 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Qəzəl 146ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی
Qəzəl 154امشب ای ماه به درد دل من تسکینیآخر ای ماه تو همدرد من مسکینی
Qəzəl 158ماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهینه مرغ شب از ناله من خفت و نه ماهی
Qəzəl 162پیرم و گاهی دلم یاد جوانی میکندبلبل شوقم هوای نغمه خوانی میکند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.