Xaqani Şirvani: Fələk və tale
Bizi öz şirin dilinlə ələ al, əzizlə, canan!Quru bir salamla bəxş et neçə xəstə qəlbə dərman.
Qəzəl 8Onun eşqi olmasaydı mənə göylərin qəzası,Canıma aman verərdi, barı, eşqinin bəlası!
Qəzəl 9ای پار دوست بوده و امسال آشناوی از سزا بریده و بگزیده ناسزا
Qəzəl 20Bu dünyanın zatında, bax, heç insafdan yoxdur əsər,Rahatlıqçün, səadətçün yaranmayıb sanki bəşər.
Qəzəl 21Qaçsan, fələk arxanca, bil, kaman çəkir,Dünya xarablaşır, hamı ondan aman çəkir.
Qəzəl 27Zəmanədə qalmamışdır vəfadan bir əlamət,Bu dünyada nə dost qalmış, nə dostlarda sədaqət.
Qəzəl 30Neylim, zəmanə dərdinə məlhəm tapılmayır,Dərmançün axtarır bütün aləm, tapılmayır.
Qəzəl 33بخت بدرنگ من امروز گم استیارب این رنگ سواد از چه خُم است
Qəzəl 38Fitnə ayaq üstə ikən oturmaqda yox etibar,Məhəbbətin bayrağı da öz yerində tutmuş qərar.
Qəzəl 40فرمان ملک چه ساحری ساختکز سحر بهار آزری ساخت
Qəzəl 65Asimani bir bəladır səndə olan məhəbbət,Həmişəlik bir həyatdır sənin vüsalın, əlbət.
Qəzəl 69خاکیدلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت
Qəzəl 82Sevdanın bayrağı alidir, ali,Səbrimin kisəsi qalıbdır xali.
Qəzəl 83فلک در نیکوئی انصاف دادتسرِ گردنکشان گردن نهادت
Qəzəl 89دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبودصبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود
Qəzəl 92Hüsnünün yüzdən birinə malik olmaz novbahar,Sən qədər zülm etməmiş məzlumlara bu ruzigar.
Qitə 26کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفهای که سخت
Qitə 42ای عماد الدین ای صدر زمانهر زمان صدری تو را خاک در است
Qitə 46شاکرم از عزلتی که فاقه و فقر استفارغم از دولتی که نعمت و ناز است
Qitə 51ای شاه بانوی ایران به هفت جداقلیم چارم از تو چو فردوس هشتم است
Qitə 55Bir cücəni sürət ilə qovlayırdı bir uşaq,Dedi, onu öldürməkdir ovlamaqdan məqsədi.
Qitə 58من که خاقانیم عزیز حقمز آن که عبدی خطاب من رانده است
Qitə 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Qitə 71حبذا قصر شمسهٔ ملکاتکآسمان ظل آسمانهٔ اوست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.