Pərvin Etisami: Fələk və tale
آهوی روزگار نه آهوست، اژدر استآب هوی و حرص نه آبست، آذر است
Qəsidə 12اگرچه در ره هستی هزار دشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریست
Qəsidə 14ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت
Qəsidə 25ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ
Qəsidə 37گردون نرهد ز تندرفتاریگیتی ننهد ز سر سیهکاری
Şeir 11وقت سحر، به آینهای گفت شانهایکاوخ! فلک چه کجرو و گیتی چه تندخوست
Şeir 12بارید ابر بر گل پژمردهای و گفتکاز قطره بهر گوش تو آویزه ساختم
Şeir 28بنفشه صبحدم افسرد و باغبان گفتشکه بیگه از چمن آزرد و زود روی نهفت
Şeir 29خمید نرگس پژمردهای ز اَنده و شرمچو دید جلوهٔ گلهای بوستانی را
Şeir 54مرغی به باغ رفت و یکی میوه کند و خوردناگه ز دست چرخ به پایش رسید سنگ
Şeir 61بلبلی گفت به کُنج قفسیکه: چنین روز، مرا باوَر نیست
Şeir 68ای که عمریست راه پیمائیبسوی دیده هم ز دل راهی است
Şeir 73به شکوه گفت جوانی فقیر با پیریبه روزگار، مرا روی شادمانی نیست
Şeir 93غنچهای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد
Şeir 105نخودی گفت لوبیائی راکز چه من گردم این چنین، تو دراز
Şeir 118بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاهبخنده گفت، که کار تو شد ز جهل، تباه
Şeir 151از درد پای، پیرزنی ناله کرد زارکامروز، پای مزرعه رفتن نداشتم
Şeir 166اینکه خاک سیهش بالین استاختر چرخ ادب پروین است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.