Məhsəti Gəncəvi: Hicran
Yalvardım o gün dərziyə, tərpənsən bir!Allahı sevərsən, aşağı ensən bir!
Rübailər, 31Düşmüş bu gecə bəxtimə təklik, hicran,Könlümdə qalar sabah bu qəmdən tufan.
Rübailər, 54Sevdaya gərəkdir canı qurban et sən!Şad olmaya könlün, onu viran et sən!
Rübailər, 56Artıq nə deyim mən, iştiyaqın nə edib?!Hiylən, yalanın, riyan, nifaqın nə edib?!
Rübailər, 66Didarına, ey gül, o vurulmuş gəldi,Könlündəki həsrət, o qor olmuş gəldi.
Rübailər, 76Qəlbim kimə eşqindən əgər söz söylər,Başlar sözu, hicran qəmini yüz söylər.
Rübailər, 77Olmaz bu qədər ağıllı heç bir insan,Mehrin, qılığın etdi məni lap heyran.
Rübai 99Mən Məhsətiyəm, hüsnümə yox tay, ortaq,Olmuş mənə heyran o Xorasanla İraq.
Rübailər, 115Qəmdən nə qədər silsin ürək üzdən qan,Bir vəslinə etsin nə qədər can qurban,
Rübailər, 117Ta düşdü bu cür ortaya hicran, könlüm,Qorxum var, ola can evi viran, könlüm.
Rübailər, 143Çəkdim necə qəm, gör ki, sənin hicrindən,Bir dost olub ağladı mənə hər düşmən.
Rübailər, 150Səs saldı bütün aləmə bu qəm, möhnət,Tuş gəlmədi vəslin mənə, qaldım həsrət.
Rübai 161Zülfün təzənə, neydir o şümşad qamət,Səndən nə göyərçinbaz olar, ey afət!
Qəzəl 7از من طمع وصال داریالحق هوس محال داری
Rübailər, 178Olsaydı əgər məndə deyək yüz min can,Qarşında mən onları verərdim qurban.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.