Qəzəl 4

بهشت و حور، بی وصلت، حرام است اهل معنی راکزان وصل تو مقصود است مشتاق تجلی را

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 5

در عالم توحید چه پستی و چه بالادر راه حقیقت چه مسلمان و چه ترسا

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 9

ساقیا آمد به جوش از شوق لعلت جان ماخضر مایی، می بیار از چشمه حیوان ما

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 11

ای رخ جانفزای تو جام جم جهان نماگشته عیان ز روی تو ذات و صفات کبریا

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 16

ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خوابدر تب است از تابش خورشید رویت آفتاب

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 17

چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیبآیت نصر من الله آمد و فتح قریب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 20

ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 21

اگرچه چشمه نوش تو دارد آب حیاتدلیل ما خط سبز تو است در ظلمات

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 27

امشب از روی تو مجلس را ضیایی دیگر استدیده‌ها را نور و دل‌ها را صفایی دیگر است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 31

گرچه چشم ترک مستت فتنه و ابرو بلاستاین چنین دلبر بلا و فتنه دیگر کجاست؟

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 32

مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 34

مرغ عرشیم و قاف خانه ماستکن فکان فرش آشیانه ماست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 35

نقش هستی رقم صورت کاشانه ماستمستی کون و مکان از می و میخانه ماست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 38

عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 41

مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی استای غلط کرده ره کوچه ما! خانه یکی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 42

تعالی الله از این صورت که عین ذات پرمعنی استدل محروم از این صورت دو چشم جان پرتابی ست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 46

مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 48

الله الله این چه نور است آفتاب روی دوستاین چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 49

لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 51

مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 52

خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیستاو ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 61

ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشتمصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Qəzəl 64

هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفتچون سر زلفت وجودش مو به مو سودا گرفت

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Qəzəl 76

دست قدرت بر عذارت خال مشکین تا نهادجان فتاد از غم بر آتش، دل بر آن سودا نهاد

İmadəddin Nəsimi2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.