Qəzəl 2494

خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2625

تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2627

آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2655

در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شودتیر کج چون از کمان بیرون رود رسوا شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2673

گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شودپوچ گو گردد کهنسالی که بی دندان شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2717

دل ز احیای شب دیجور روشن می شودزین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2825

اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گرددجهان از خنده برق تجلی گلستان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 286

نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2868

Gözlərin doğma baxışlarçün olub biganə,Kafirə, dindara dava yeridir bütxanə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2883

چمن‌پیرا نه گل را دسته در گلزار می‌بنددکه گل در روزگار حسن او زنار می‌بندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2888

عجب دارم که یار این نابسامان را به یاد آردچه افتاده است کس خواب پریشان را به یاد آرد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2927

مرا فکر غریب آواره دایم از وطن داردکه از نازک خیالان اینقدر درد سخن دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2937

زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه داردکه این پروانه گستاخ در فانوس ره دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2960

دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی داردکه تیر راست کیشان تا هدف منزل نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3087

به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3107

دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3110

طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3242

هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3243

عشق تا هست عنان را به هوس نتوان دادچون قلم نبض به دست همه کس نتوان داد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3349

دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 347

سبک جولان کند شوق سبک‌روحش گران‌ها رابه دنبال افکند منزل درین ره کاروان‌ها را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3561

حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3654

هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3861

ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.