Saib Təbrizi: İlahi eşq
خانه آرایان ز تعمیر درون غافل شدنداصلشان چون بود از گل، خرج آب و گل شدند
Qəzəl 2625تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود
Qəzəl 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Qəzəl 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شودتیر کج چون از کمان بیرون رود رسوا شود
Qəzəl 2673گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شودپوچ گو گردد کهنسالی که بی دندان شود
Qəzəl 2717دل ز احیای شب دیجور روشن می شودزین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود
Qəzəl 2825اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گرددجهان از خنده برق تجلی گلستان گردد
Qəzəl 286نور معنی در جبین تاک می بینیم مادر قدح افشرده ادراک می بینیم ما
Qəzəl 2868Gözlərin doğma baxışlarçün olub biganə,Kafirə, dindara dava yeridir bütxanə.
Qəzəl 2883چمنپیرا نه گل را دسته در گلزار میبنددکه گل در روزگار حسن او زنار میبندد
Qəzəl 2888عجب دارم که یار این نابسامان را به یاد آردچه افتاده است کس خواب پریشان را به یاد آرد؟
Qəzəl 2927مرا فکر غریب آواره دایم از وطن داردکه از نازک خیالان اینقدر درد سخن دارد؟
Qəzəl 2937زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه داردکه این پروانه گستاخ در فانوس ره دارد
Qəzəl 2960دل حق جو نظر بر عالم باطل نمی داردکه تیر راست کیشان تا هدف منزل نمی دارد
Qəzəl 3087به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد
Qəzəl 3107دو شب از ماه نو سالی به عید امید می باشدهلال جام هر جا هست سی شب عید می باشد
Qəzəl 3110طلبکار خدا را درد دل بسیار می باشدگره در سبحه بیش از رشته زنار می باشد
Qəzəl 3242هرکه را چشم بر آن طاق دو ابرو افتاددو جهان یکقلم از طاق دل او افتاد
Qəzəl 3243عشق تا هست عنان را به هوس نتوان دادچون قلم نبض به دست همه کس نتوان داد
Qəzəl 3349دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد
Qəzəl 347سبک جولان کند شوق سبکروحش گرانها رابه دنبال افکند منزل درین ره کاروانها را
Qəzəl 3561حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود
Qəzəl 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید
Qəzəl 3861ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.