هرکه آسودگی از عالم امکان جویدثمر از بید و گل از خار مغیلان جوید

نتوان در حرم و دیر خدا را جستنمگر این گنج کسی در دل ویران جوید

نیست جز دست تهی حاصل آن غواصیکه درین نه صدف آن گوهر غلطان جوید

هست امید که نومید نگردد آن کسکه ترا در دل و در دیده حیران جوید

سبز چون خضر ز زنگار خجالت گرددزندگی هر که ز سرچشمه حیوان جوید

رام گشتن طمع از آهوی وحشی داردمردمی هرکه ازان نرگس فتان جوید

طلب گوهر شهوار نماید ز حبابهرکه حق را ز سراپرده امکان جوید

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نتوان قطع امید از رگ جان صائب کردچون رهایی دل ازان زلف پریشان جوید؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq