Səfəvi dövrü
Məcnuna xoşdu o dəmlər, onu səhraya çəkər,O, şəhər sevdasını bir yeni sevdaya çəkər.
Qəzəl 2752وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیددر سواد اعظم چشم غزالان واکشید
Qəzəl 2753مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید
Qəzəl 2754پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید
Qəzəl 2755شوخی میخانه از محراب می باید کشیداز سراب خشک، ناز آب می باید کشید
Qəzəl 2756در سر پل باده چون سیلاب می باید کشیدمی به کشتی در کنار آب می باید کشید
Qəzəl 2757خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید
Qəzəl 2758می به روی لاله رنگ یار می باید کشیدباده گلرنگ در گلزار می باید کشید
Qəzəl 2759مشق هجران در کنار بحر می باید کشیدآه در بحر از خمار بحر می باید کشید
Qəzəl 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
Qəzəl 2760می به رغم عالم پرشور می باید کشیدغم چو زور آرد می پرزور می باید کشید
Qəzəl 2761جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید
Qəzəl 2762جوش گل شد، بادهٔ گلرنگ میباید کشیدانتقام از چرخ پر نیرنگ میباید کشید
Qəzəl 2763سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشیدوحشت چشم غزال از دام می باید کشید
Qəzəl 2764چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید
Qəzəl 2765درد را چون صاف در میخانه می باید کشیدهر چه ساقی می دهد مردانه می باید کشید
Qəzəl 2766تا خط مشکین لب لعل ترا در بر کشیدموج بیتابی الف بر سینه کوثر کشید
Qəzəl 2767دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید
Qəzəl 2768هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید
Qəzəl 2769از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشیدز آنچه دامن می کشیدم از گریبان سر کشید
Qəzəl 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Qəzəl 2770با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید
Qəzəl 2771روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاهدر شب تاریک باید باده روشن کشید
Qəzəl 2772زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.