Sənin
Bahar-yazda qızılgüllər açılır,Behiştə bənzəyir bu bağın sənin.Uzaqdan eşidib səsin anladım,Çıxıbdır hər yana sorağın sənin.
Oğrun-oğrun daldalardan baxarsan,Gərdəninə həmayıllar taxarsan,Durna kimi seyrangaha çıxarsan,Hərdən ətir verir buxağın sənin.
İnnabı ləblərin şərbəti-loğman,Gəzdir, dərdlilərə sən eylə dərman.Bir zaman gəlmişdim mən sizə mehman,Bəzənmiş al-yaşıl otağın sənin.
Siyah zülfün dal gərdənə dolaşır,Xırda qızlar sağ-solunda boylaşır,Gülgəz bədən ağ libasa yaraşır,Aləmi yandırır fərağın sənin.
Alı deyər: gördüm dünya ləzzətin,Bu sazın, söhbətin, xoş hekayətin,İzzətin, şövkətin, bu mərifətinHər yerdə söyləyər dodağın sənin.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/asiq-ali-senin
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Bir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Yardımlıya dönərkənPayız gəldi, yenə gəldim dağlara,Bostanların uralanan çağıydı.
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.