Gün üzrə ay tuluimi ya gün kəmanıdır,Ya qaşdurur bu cümləsi aşıq gümanıdır.

Cami-cahannümayə düşüb əksi-asiman,Xalın səvadi əxtəri-bəxtim nişanıdır.

Göstərsə, yox əcəb, yədi-beyza Kəlimi-təb,Hala ki, şaxi-güldə təcəlla zamanıdır.

Badi-səba əbirfişani-çəmənmidir,Ya bustani-hüsn ruxün busitanıdır?

Şövqi-təranə, qüvvəti-pərvaz olurmu hiç,Ol əndəlib üçün ki, qəfəs aşiyanıdır?

Dilbər bəyani-halim eşitməzsə, yox əcəb,Pərva qılurmu əhli-cünun dastanıdır.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qüdsi, üzari-zərdimi əşk etdi laləgun,Bu gülşənin baharı, zəmani-xəzanıdır.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar