Anberünle niçe gönlümi perîşân idesinGözümün lü'lü'lerini niçe mercân idesin

Düşmen ü döstı sen berk ile yaz bulıdı tekKimi handân kimini derd ile giryân idesin

Bülbülün ağladuğı veçhe gerek ki oturaÇünki gül üsdine sen sünbül ü reyhân idesin

Gözlerün derdilme dermân didi dermânı kanıSen yine kan ile meğer ana dermân idesin

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gözüne yüz kan ile dil bir arah içüremezPes ne lâzım ki humâra anı biryân idesin

MənbəDivan, G 1256: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar