Dilerem ben nigârînâ lebünden âb-ı hayvânîMeğer hayvân ola ol ki dileye âb-ı hayvânı

Gözüm insânî gözünden katı öğrendi merdümlikBu dürler ki döker rîzân degül mi ayn-ı insânî

Gönül milkini ser-cümle gözün bir lahzada dutdıGözüne degmesün gözler gel iy iskender-i sânî

Şehâ kıl bilüne kolum eğer ireydi bir kılcaLebün lebüme yüz bin kez diyeydi sırr-ı pinhânı

Komaz cânumı bu gevde kim ol cânuma kavışamGel imdi iy cânum cânı yü hoşnûd id bu seccânı

Bana dir niçe âşıksın nedür bu ışk hay huyıDidüm virbi hayâlüni buyur yağmaya dükkânı

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yürek bir hoş kebâb itdi gözüm mey hâzır eylediYüzüm düzdi tabakda dür ki yâra kıla mihmânî

MənbəDivan, G 1035: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri