Ey bala, ey quzu, ey şux məmə, qurban gözünə,Olürəm, bir belə qoyma nəmə, qurban gözünə.

Xəmi-zülfün çəməni-arizə çəm tək döşəmə,Mayil olma bu qədər çəm-xəmə, qurban gözünə.

Görürəm, xalq deyər qaşına qurban kəsilim,Deyirəm mən yenə, bainhəmə, qurban gözünə.

Hər səri-muyi-kəcində, düzü, min aləm var,Necə verrəm səni bir aləmə, qurban gözünə.

Var gözəlim, çün dəmi-İsa, dəmi-canbəxşində,Gəl otur, bircə verək dəm-dəmə, qurban gözünə.

Dini yox, kafiri-sərgəştədi, bədnam olusan,Vermə üz zülfi-xəməndərxəmə, qurban gözünə.

Necə kim, Yusifə dedilər: Bu mələkdir, nə bəşər,Səndə var indi həman həmhəmə, qurban gözünə.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qoymusan indi ki, Sərraf adını aşiq əmən,Ver icazə ləbi-ləlin əmə, qurban gözünə.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq