Qəddimi peyvəstə qaşın əydi çövgan eylədi
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Qəddimi peyvəstə qaşın əydi çövgan eylədi,Könlümü, həmvarə, zülfün yıxdı, viran eylədi.
İstədi çəksin fələk hər ay başında mahi-nov,Qaşların tərhin götürdü, əldə invan eylədi.
Xizrdən sərməşq alıbdır, yoxsa bu göz mərdümüBigünəh bu tifli-əşki qanə qəltan eylədi.
Gördü çün könlüm xədəngin həmdəmi-cansuzdur,Can kimi bağrına basdı, munisi-can eylədi.
Canımı almaqda işvən qanıma qıldı kərəm,Qanımı tökməkdə qəmzən canə ehsan eylədi.
Qanlıdır xalın deməkdə qanımı bildi həlal,Nütfeyi-Qabildi, axır qanına qan eylədi.
Tiri-eşqin sinədən çıxmaz, məgər canım çıxa,Can ilən əvvəldə böylə əhdü peyman eylədi.
Çəkmə zəhmət, dərdimin dərmanı yoxdur, ey təbib!Kim mərizi-eşqə bu aləmdə darman eylədi?!
Bilmədim yarın iki surətlə bir tək xalı var,Oynadım xalilə, yandım mən, o talan eylədi.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Çıxmamış canım deyin Sərrafa tez gəlsin, məni –Bir kəmanəbru nişani-tiri-müjgan eylədi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/haci-rza-serraf-qeddimi-peyveste-qasin-eydi-covgan-eyledi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Bir rəmzilə yarırn edər əhli-dilə qaş-göz,Tari bili, xalq eyləyə bilməz elə qaş-göz.
Dilim yansın əgər dildən deyənı gəl tərki-naz eyləDilim yansın əgər dildən deyəm gəl tərki-naz eylə,Vəli, dildə təhəmmül qalmayıb, bir qədri az eylə!
Ey bala, ey quzu, ey şux məmə, qurban gözünəEy bala, ey quzu, ey şux məmə, qurban gözünə,Olürəm, bir belə qoyma nəmə, qurban gözünə.
Nolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydıNolardı məclisimiz bir dəqiqə xəlvət olaydı,Deyib danışmağa cananilən fərağət olaydı.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Başına döndüyüm, ay Əziz əmi,Getdi, bəs alşanım niyə gəlmədi?
Mari-siyahi-zülfün edər xanə könlümüMari-siyahi-zülfün edər xanə könlümü,Qıldı məhəlli-gənc bu viranə könlümü.
VurulsunGözlərində yüz cəhənnəm odu var,Dodağında yüz cənnətin dadı var,
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.