Dün ü gün zülf ü ruhun vasfım ger yazar isemBaşarılmaya meğer andurasın yazar isem

Dil ü cân zülfüne düşiben olur ser-geşteZulümât içre ayıblaman eğer âzâr isem

Bahırum var ise yah oduna kim ben eriyemYohsa ur sikkeyi bu cân u dile ger zer isem

Hem eyle kılmadı perîşân saçunı bâd-ı sabâKi ana kıla vefâ bu ömürüm düzer isem

Beni dellâk idünürsen ki tarayam saçunıCânumı üzgil eğer kem kılını üzer isem

Işkı denizine ben biliş idüm ezeldeÂşinâyam nola eşkümde eğer yüzer isem

Bir pâre biz gibi saldunga beni bu bucağaGiricek ulu suya tutmasın mi'zer isem

Ol sa'âdet ki yüzünden şâhâ irdi gözümeEle girmeye iki âlemi ger süzer isem

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. İrmez elüm ki direm serv boyun şeftâlûsınVar ümîdüm ki İrem dirmege ger uzar isem

MənbəDivan, G 975: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq