Kanısın sen kanısın sen kanısın sen kanısınYüregümün kanısın sen kanısın sen cânısın

Ne hevâsın ne nevâsın gönülün çenginde senBilmezem kandan gelürsin hâtif-i rabbânîsin

Sen ki cânistân-ı ırâkîsin sana dil zîredürDil ne kadri ola tapunda çü sen kirmânîsin

Sihr ü lutf ile gözün la'lün dirûdür depelerÎsî-i meryem misin yâ mûsî-i imrânîsin

Rûşen oldur ki yanaram âteş-i la'lün içünGer behâ oldı girân no a begüm erzânîsin

Müşterî oldı zuhal sevdâsına zülfeyninünDidüm otur aşaga ışkında bir keyvânîsin

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Cânîsin gönülüme sen cânîsin gönülümeYâr-ı cânîsin nigârâ lîk yâr-ı cânîsin

MənbəDivan, G 256: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Bu əsərin hələ tərcüməsi yoxdur. Tərcümə təklif edin →

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri