Vallah, gətiriblər bizi lap cana qadınlar,Heç oxşamayırlar belə insana qadınlar.

Bir qədri bu məktəbdən uzaq, sadəcə qızdır,Zalım qızı həs-hüs tanımaz, sanki öküzdür,Sındırdı, güvəc boşqabı guya ki, donuzdur,Hər nə desələr arvada, vallahı ki, düzdür.Insan deyil, oxşar hamı heyvana qadınlar;Vallah, gətiriblər bizi lap cana qadınlar.

Arvad nə? Uşaq, ər nədir? Insan dili bilməz;Paltarları hisdən qaralarsa, yenə silməz;Insan kimi dil bilsə əgər, böylə döyülməz;Yox fəhmü zəkası, yenə də ar edib ölməzInsanlığın adabına biganə qadınlar;Çıxsın necə insan kimi meydanə qadınlar?!

Bir qədri də vardır oxuyub elmi-filanı,Bir az da bilir qatma-qarış rusi lisanı,Bir kəlmə də türkicə danışmaz, çıxa canı,Guya ki, veriblər əlinə cümlə cahanı,Yainki çıxıb təxti-Süleymana qadınlar,Baxmaq diləməz hali-müsəlmana qadınlar.Fikrində nədir? Modalı paltar, qısa şalvar;Fikrində nədir? Pudra ilə rəng, iki xalvar;Fikrində klub, bir kavaler, bir də ki, bulvar,Təqlid eləyir qeyriyə murdar qızı, murdar.Oxşar belə quyruqlu obezyana qadınlar,Dünyanı ediblər dəxi virana qadınlar.

Təqsir özünüzdə, nəyə fəryad eləyirsiz?Bir-bir kişinin eybini tədad eləyirsiz;Min hiylə qurub, min kələk icad eləyirsiz.“Qırdı bizi ərlər”, – deyə boş dad eləyirsiz,Bizdən açılın bircə, a divanə qadınlar!Qoymaz dəxi bu bicliyi bir yana qadınlar.Vallah, gətiriblər bizi lap cana qadınlar;Heç bənzəməyirlər belə insana qadınlar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Satira