İkinci pərdə
Səhifə 2 / 4 · 25%
B i r i n c i ə s k ə r
(alayçı gülüşlə)
Gözəllərə baqmaq könül qidası,
Sən hiç təlaş etmə, çıqmaz qavğası.
B i r ə s k ə r
(çinli rəqqasəyi gətirir. Arıq, çirkin və yüzü bürüşük bir kösə də onları izlər)
İştə, yad ellərin incə töhfəsi!
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Bəhey! Sən nəçisin?
K ö s ə
(qızı göstərir)
Onun kölgəsi!
B i r i n c i c ə n g a v ə r
(elçi ilə kösəyə)
Siz gedin, çadırda bəkləyin bir az.
Haydi!
Elçi gedər.
R ə q q a s ə
(həyəcan ilə)
Ah!
K ö s ə
Bən, xayır.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Xayırmı… haylaz!
(Ayağını hiddətlə yerə vurar.)
K ö s ə
Nasıl ayrılayım yosma qızımdan?
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Bu mümkünmü?! O bir mələk, sən şeytan!
K ö s ə
Ən parlaq gündüzlər gecədən doğar.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Sus!
K ö s ə
Lələyəm ona, əməklərim var.
-Köyə yardıma gedən mə’murlar və əskərlər əllərində piyalələr, şərab dəstiləri və talan edilmiş şeylər gəlirlər.*
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Nə tez?
İ k i n c i c ə n g a v ə r
Savuşmuşlar, yoqdu bir nəfər.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
(dəstiləri göstərir)
Bunlar nə?
İ k i n c i c ə n g a v ə r
Ən nəfis, içimli şeylər!
(Çirtik çalar.)
Ortaq olduq köylü vətəndaşlara,
Böylə gözəl şərab görmədim asla.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Bu mümkün…
(Rəqqasəyə)
Haydi, sən bizə şərab ver!
K ö s ə
Bən verəyim, o pək gözəl rəqs edər.
İ k i n c i c ə n g a v ə r
Onun sonduğu mey daha nuş olur.
K ö s ə
Siz nə dilərsiniz əlbət xoş olur.
-Qız şərab paylar, ağır ahəng ilə musiqi çalınır. Kösə dürlü hərəkətlər və hoppalıqlarla oynar.*
B i r i n c i c ə n g a v ə r
(ikinciyə rəqqasəyi göstərir)
İştə Çin ahusu, görmədinsə gör!
Nur gəlir gözünə ona baqsa kör.
İ k i n c i c ə n g a v ə r
(Kösənin qolundan tutub kənara fırlatır)
Qız oynasın, sən də şərab ver bizə!
K ö s ə
Pəki, baş üstünə, can qurban sizə.
-Musiqi dəyişir, qız rəqs edər. Kösə qoynundan kağıza bükülü bir qadar bəng çıqarır, dəstiyə dökər. Sonra piyalələri doldurur. İçərlər. Kəndisi də dodaq altından zəmzəmə eylər.*
Bəngi qatdım şərabə,
Dəniz döndü sərabə.
İçərlər, həp içərlər,
Qayğıdan vaz keçərlər.
Nəş’ələndir həyatı,
Qalındır yerin qatı;
Çəkər səni kamına,
Ağu qatar camına.
Varkən əlində fürsət,
Qoyma könüldə həsrət.
Ömrün hər sevincindən
Bir busə al da əylən!
H a m ı
Ömrün hər sevincindən
Bir busə al da əylən!
N ö v b ə t ç i
(ətrafa baqar, təlaş ilə)
Bəhey, orda bir qaraltı var.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Şübhəsiz, aqınçılar!
İ k i n c i c ə n g a v ə r
Əvət, bıraq gəlsinlər,
Gücümüzü bilsinlər.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Haydi, saqlanalım gizli bir yerdə.
İ k i n c i c ə n g a v ə r
Şərablar nə olsun?
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Qoy içsinlər də,
Sərxoş ikən qollarını bağlarız.
(Kösəyə)
Al şu qızı, rədd ol! Unutma yalnız,
Ağzınızdan bir söz belə çıqarsa,
Batacaqdır evdə ananız yasa.
K ö s ə
Xayır, xayır, bizim ağzımız bütün.
(Rəqqasə ilə bərabər gedirlər.)
B i r i n c i c ə n g a v ə r
(arqadaşlarına)
Haydi, qorqunc olur hücumu türkün.
İ k i n c i c ə n g a v ə r
Saqın, hiç şaşırma, hanki düşmana
Saldırsa ordumuz, dönər davşana.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Gurlama, düşmanı küçük görənlər,
Küçük göstərənlər çoq sürməz inlər.
Dikbaşlar ansızın həp diz çökərlər,
Qaliblərə qarşı boyun bükərlər.
İ k i n c i c ə n g a v ə r
(alaycı gülüşlə)
Gəl, canım, görünür çocuqkən anan
Yıldırmış gözünü yabançılardan.
-Çəkilirlər, muzika… Türk pişdarlarından beş-altı nəfər gəlir. Dəstiləri yoqlar, qədəhlərdəki içkiləri içərlər.*
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Dəstilər doludur, amma kimsə yoq.
İ k i n c i d ə l i q a n l ı
Qorqub savuşmuşlar.
Ü ç ü n c ü d ə l i q a n l ı
Öyünməyin çoq.
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Az içəlim…
İ k i n c i d ə l i q a n l ı
Gözəl şərab, baqsana!
Ü ç ü n c ü d ə l i q a n l ı
Umulmaz bir nəş’ə verir insana
-Təkrar doldurub içərək coşğun bir ahənglə türkü söylərlər.*
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Qılıclar parlasın, yer-göy çınlasın.
H a m ı
Çınlasın, çınlasın, ho, çınlasın, çınlasın.
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Dost ya düşman bizim gücü anlasın.
H a m ı
Anlasın, anlasın, ho, anlasın, anlasın.
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Oq atmayız qorqub qaçan davşana.
H a m ı
Davşana, davşana, ho, davşana, davşana.
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Nerdə qəhrəmanlar? Çıqsın meydana!
H a m ı
Meydana, meydana, ho, meydana, meydana!
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
(qılıcını çəkərək)
Arş iləri, hücum, hücum!
İ k i n c i d ə l i q a n l ı
Bıraq bəni, sərxoş oldum.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
(arqadaşları ilə bərabər sıyırmaqılıc pusqudan çıqar)
Bəhey, qoçaq, siz kimsiniz?
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Qorqu bilməz yigidləriz.
B i r i n c i c ə n g a v ə r
Öylə isə gəl baqalım.
B i r i n c i d ə l i q a n l ı
Haydi, haydi çarpışalım.
-Hər iki tərəf sərxoşca hərəkətlərlə çarpışırlar. Bir qısmı yaralanıb, digər qısmı səndələyir. Bu sırada bir yandan Gərşivəz, bir yandan Bəhram və Tus kəndi əskərləri ilə onlara qarışır, qavğa daha qızışır. Ən sonra R ü s t ə m l ə S ə y a v ü ş gələr.*
R ü s t ə m
(məğrur və amİranə bir səslə bağırır)
Bəhey! Durun, sayğısızlıq yetər!
S ə y a v ü ş
Aqan qanlar artıq yetər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/cavid-seyavus-ikinci-perde
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
I SƏHNƏ**Bir buçuq sənə sonra, son baharda mehtablı bir gecə... Səhnənin ucunda domuz yatırılmağa məxsus bir dam... Damın qapısı önündə 2-3 domuz yatmış, yan tərəfdə bir su dəstisi var. Içəriyi sönük bir işıq aydınlatır. Pək kənarda Xumarın odası gözə çarpar ki, pəncərəsindən saçılmaqda olan incə bir aydınlıqla nəzəri-diqqəti cəlb edər, ətraf ağaclıqdır. Serğo əlində şərab dəstisi, taxtadan yapılmış bir qədəh və 2-3 əkmək olduğu halda türkü çağıra-çağıra yarımsərxoş və laübali bir tevr ilə domuz damından çıqar.*
Dördüncü pərdəI SƏHNƏ**İkinci pərdənin səhnəsində olduğu kibi, yol üzərində küçük bir balkon... Qarşıda çiçəkli bir baqça; mayıs... Pazar günü... Pərdə açıldıqda dört-beş dəliqanlı gürcü sərxoş bir halda yoldan keçərlər. Bunlardan biri öndə çalğı çalar, biri də tuhaf və gülünc vəziyyətlərlə oynar, digərləri isə əl çalarlar. Nina balkona çıqıb onları tamaşayə dalar. Dəliqanlılar çalıb oynadıqları halda uzaqlaşıb gedərlər. Bu sırada Xumar da çıqar.*
İlavəAydın bir mayıs gecəsi... Kürdən azacıq kənarda çiçəkli yeşil bir dağ kəməri... Şeyx Sən’an Xumarı qolları arasında tutmuş olduğu halda pək güc nəfəs alaraq, yorğun adımlarla dağın təpəsinə çıqmaq istər, fəqət yürüməyə taqəti qalmadığından, Xumarın duyğusuz, hərəkətsiz vücudunu yerə bıraqır və başını dizi üstünə alaraq, dağınıq saçlarını oqşamağa başlar.*Şeyx Sən’an
Topal TeymurƏŞXASI
Başqa şairlərin şeirləri
رأی طرب قوی شود، رایت غم نگون بود
CəmaətSəd heyf, əzizan, belə mərdanə cəmaət,Görməyibdilər eşqi-mey-ü-meyxanə, cəmaət.
Həyat fəlsəfəsiQuşlar qatar-qatar ellərdən keçər,Bəşər nəsil-nəsil dünyadan köçər;
Muxəmməs (Nəsimiyə nəzirə)Sənə ey sərvi-səmənbər dedilər gerçəkmişLəbinə qəndi-mükərrər dedilər gerçəkmiş