Sətirlərin ölümü
Dünən Moskvadan yaslı və gözlənilməz bir xəbər gəldi: Saşa Orlov vəfat edib.
Birdən-birə elə bildim ki, yazılarımda sətirlər öldü.
Birinci dəfə idi mən bu cür hiss keçirirdim. Saşa ilə birlikdə Moskvada üzbəüz otura-otura, Bakı ilə Moskva arasında məktublaşa-məktublaşa, telefonlaşa-telefonlaşa dönə-dönə üzərində işlədiyimiz ayrı-ayrı cümlələr yadıma düşdü. O, neçə illər idi ki, mənim yazılarımı tərcümə edirdi və mən istəyirdim ki, bu cümlələr rus dilində də Azərbaycan dilində olduğu kimi səslənsin – eyni çalarları ilə, sözaltı mənaları ilə, hətta eyni ritmi ilə səslənsin. Saşa çal saqqalını, həmişə pırpızaqlı saçlarını qarışdıra-qarışdıra əlindən gələni əsirgəmirdi.
Və indi mənə elə gəldi ki, rus dilindəki kitablarımda o cümlələr öldü.
Sətirlərin bu ölümünü təkcə ruhən yox, az qala, cismani hiss etdim.
Və o kitablarda bir yetimlik duydum.
31 may 1981.
Bakı,
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/elcin-setirlerin-olumu
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
10 iyun 1804-cü il. Tehran. Şah sarayı.Fətəli şah məşvərət çağırmışdı.
İkinci hissə, 10İbrahim xanın gözləri uzaqlara baxırdı və elə bil, o, qarşısında əmrə müntəzir dayanmış Vanya yüzbaşını heç görmürdü.İbrahim xan:
İkinci hissə, 11Fətəli şah və Ağabəyim Ağa üstünə cürbəcür meyvələrlə dolu qab qoyulmuş kiçik mizin arxasında üzbəüz oturmuşdular.Ağabəyim Ağa:
İkinci hissə, 12Sakit bir qaranlıq içində çathaçat yanan ocağın işığı Əbülfət ağanın da, Vanya yüzbaşının da sifətinə düşmüşdü və onlardan bir az aralıdakı çadırın qapısı ağzında dayanmış iki silahlı yavər də aydınca görünürdü.Əbülfət ağa:
Başqa şairlərin şeirləri
Şə-şə-şə şəha cəmalın kə-kə-kə kəmal olubdur,Lə-lə-lə ləbin şərabı zu-zu-zu zülal olubdur
GörünməzGecə-gündüz həsrətində qalmışam,Ol sehmli tərlan hanı görünməz.
Gəraylı: Fələk, sənə nə adətdirFələk, sənə nə adətdir,Ayrılmaq yarı yarından,
GözlərinGülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,